گسترش سریع قرمزی، تورم و گرمی ناحیه، ترشح چرکی و بدبو، سیاهشدگی بافت، تب و لرز، درد شدید و ناگهانی، خونریزی مداوم، افزایش غیرمنتظره قند خون، بیحسی یا سردی پا، و بزرگشدن زخم با وجود مراقبت درست، ده نشانهای هستند که ارزیابی فوری لازم دارند. در بیمار دیابتی یا با نقص ایمنی، آستانه مراجعه باید پایینتر باشد.
در مراقبت خانگی، فاصله بین «نگرانکننده نیست» تا «باید همین امروز دیده شود» همیشه روشن نیست. این فهرست برای همان لحظههای تصمیمگیری نوشته شده است. پیشنهاد میکنیم آن را چاپ کنید و در دسترس همه اعضای خانواده بگذارید.
ده نشانهای که باید جدی گرفت
۱. قرمزی که هر روز گستردهتر میشود
با یک خودکار پوستی دور محدوده قرمزی خط بکشید و تاریخ بزنید. اگر فردا قرمزی از خط بیرون زده بود، منتظر نمانید. قرمزی خطی که به سمت بالا حرکت میکند نیز نشانه درگیری عروق لنفاوی است.
۲. تورم، سفتی و گرمی ناحیه
پوست کشیده و براق، همراه با گرمای محسوس نسبت به سمت مقابل بدن، به نفع عفونت بافت نرم است.
۳. ترشح چرکی، غلیظ یا بدبو
تغییر رنگ ترشح به زرد غلیظ، سبز یا قهوهای تیره، بهویژه همراه با بوی جدید، باید همان روز ارزیابی شود.
۴. سیاه یا کبود شدن بافت
سیاهشدگی یعنی مرگ بافت. اگر پیشرونده باشد یا با تورم و درد همراه شود، اورژانس است. سیاهشدگی انگشت در بیمار دیابتی هرگز نباید در خانه مدیریت شود.
۵. تب، لرز یا بیحالی غیرعادی
تب بالای ۳۸ درجه در بیماری که زخم باز دارد، تا خلاف آن ثابت نشده به عفونت نسبت داده میشود. در سالمندان گاهی بهجای تب، فقط گیجی و بیحالی دیده میشود.
۶. درد شدید یا ناگهانی
دردی که با مسکن معمول کنترل نمیشود یا شدتش با ظاهر زخم تناسب ندارد، میتواند نشانه عفونت عمقی باشد. برعکس، شروع ناگهانی بیدردی در زخمی که قبلاً دردناک بود نیز میتواند به معنای آسیب عصبی یا مرگ بافت باشد.
۷. خونریزی مداوم
خونریزی که با فشار مستقیم و ملایم در ۱۰ دقیقه بند نمیآید، نیازمند اقدام فوری است. تا رسیدن کمک، فشار مستقیم را حفظ کنید و عضو را بالاتر از سطح قلب نگه دارید.
۸. افزایش غیرمنتظره قند خون
در بیمار دیابتی، بالا رفتن قند بدون تغییر در رژیم و دارو، اغلب اولین و گاهی تنها نشانه عفونت است.
۹. سردی، رنگپریدگی یا بیحسی جدید در اندام
این نشانهها به کاهش خونرسانی اشاره دارند و ارزیابی عروقی فوری لازم دارند.
۱۰. زخمی که با وجود مراقبت درست بزرگتر میشود
اگر پس از دو هفته مراقبت اصولی، زخم کوچکتر نشده یا عمیقتر شده، برنامه درمان باید بازنگری شود؛ ممکن است عفونت پنهان، مشکل عروقی، تغذیه ناکافی یا فشار ادامهدار در کار باشد.
تا زمان مراجعه چه کنیم؟
- زخم را با نرمال سالین شستوشو دهید و پانسمان تمیز بگذارید
- فشار را از روی ناحیه کاملاً بردارید
- از زخم در نور طبیعی عکس بگیرید تا روند مقایسهشدنی باشد
- دما و قند خون را ثبت کنید
- هیچ ماده خانگی، پماد دلخواه یا آنتیبیوتیک خودسرانه استفاده نکنید
- اگر دستور پزشکی قبلی دارید، آن را قطع نکنید مگر با هماهنگی
در چه بیمارانی آستانه هشدار پایینتر است؟
بیماران دیابتی، افراد تحت شیمیدرمانی یا مصرف کورتون، بیماران دیالیزی، سالمندان کمتحرک و افراد با نارسایی عروقی. در این گروهها عفونت میتواند بدون تب و بدون درد پیشرفت کند؛ بنابراین حتی تغییرات کوچک باید گزارش شود.
این فهرست جایگزین معاینه نیست. در صورت وجود هر یک از نشانههای بالا با کارشناس زخم یا پزشک تماس بگیرید.
بازبینی علمی: طاها کاویار — پرستار و کارشناس زخم
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفر باشید.